Een paar dagen terug ben ik voor het eerst bij Lennie Stamer, de hypnotherapeut geweest.
Voordat ik een hypnosesessie zou ondergaan hadden we afgesproken eerst even een keer kennis te maken. Voor mij ook een goed moment om allerlei vragen die ik had te stellen.
Haar praktijk was een rustgevende ruimte. Er stonden 3 luie stoelen en je had uitzicht op de bomen buiten.
We begonnen allereerst te praten over wat haar beroep allemaal inhoud.
Ik merkte toen al dat ik heel rustig begon te worden van haar stem. Maar vlak erna zei ze dat ze tijdens een sessie haar ‘trance-stem’ gebruikt en toen ik die hoorde werd ik nog veel rustiger. Blijkbaar was ik er gevoelig voor zei ze.
Ze vertelde me dat het bij hypnotherapie gaat om tijdens de trance zo dicht mogelijk bij je gevoel te komen. Wanneer je je ogen sluit gaat dit vaak makkelijker. Wanneer je ze open hebt sta je wat meer in verbinding met de ruimte om je heen. Het ligt er maar net aan wat de persoon aan kan. Tijdens de sessie kan dit worden afgewisseld.
Ook vertelde ze me over ‘inductie’, wat voorafgaat aan een sessie. Dit houdt in: het tellen van 10 naar 1 bijvoorbeeld (er zijn meer manieren ). Wanneer je bij 1 bent belandt ben je in trance.
Ik vroeg me ook nog af of wat er met je gebeurd tijdens hypnose lijkt op dromen. Maar dit is dus niet het geval. Het gaat ook om een heel ander deel van je hersens wat je gebruikt.
Na een tijdje gekletst te hebben zei Lennie dat we al wel vast even een oefening konden gaan doen.
Of ik misschien een thema had waar ik iets mee wilde… Ik dacht meteen aan bomen. Ik heb daar altijd iets mee, schilder ze graag en zag ze nu ook door het raam.
Ik ging in een stoel zitten die naar het raam stond gericht, met m’n voeten goed geaard, plat op de vloer. Ze gaf me de opdracht de vormen en bewegingen van de bomen goed in me op te nemen.
Tussendoor vroeg ze me diep in en uit te ademen en ook vroeg ze wat ik ervaarde en voelde.
Soms had ik mijn ogen open, dan weer dicht. Langzaam raakte ik in een trance.
Ze vroeg me om me denkbeeldig voor te stellen dat ik begon te schilderen. Schilder je in het goot of klein? Welke kleuren? Welke vormen?
Ik zag voor me dat ik op het CIBAP (mijn vorige school )in de zon op een heel groot doek begon te schilderen.
De kleur die ik koos was geel.
Het werden hele zwierige, organische vormen.
Later zag ik een wat duidelijkere boom voor me met een grote bol links in de hoek. Ik had geschilderd met de kleuren geel, roze, blauw en bruin. De stijl leek voor m’n gevoel wel een beetje van Gogh-achtig.
Bij hypnotherapie heb je zelf gewoon nog de controle, het is niet dat je volledig wordt overgenomen of iets dergelijks. Ik merkte tijdens deze sessie ook dat ik af en toe nog met mezelf in gevecht was in m’n hoofd, over of alles wat ik voor me zag wel echt puur uit m’n gevoel kwam of dat net gewoon even uit m’n duim zoog… Beetje lastig uit te leggen…
Maar dat was vooral in het begin. Tegen het eind voelde ik ineens een soort van gloed door m’n hoofd heen stromen. Een gloed die heel veel rust bracht, er echt voor zorgde dat m’n hoofd even leeg raakte. Ik raakte in een soort roes. Ook had ik tintelingen in m’n voeten en benen gevoeld. Dat scheen er ook bij te horen zoals ik begreep.
Toen de sessie werd afgerond vroeg ze me om me weer tot haar te richten. Toen moest ik echt even wakker worden voor m’n gevoel.
Wat erg bijzonder was, was dat Lennie dus al had aangevoeld dat ik de kleur geel koos, dat ik op een heel groot doek schilderde en dat ik voor organische vormen koos!! Ze is ook heldervoelend zei ze en kan dat soort dingen gewoon aanvoelen! Daar stond ik wel even van te kijken, want alles wat ze zei klopte met wat ik voor me had gezien.
Het was erg bijzonder om dit zo al even te ervaren.
Maar over een paar dagen mag ik echt gaan schilderen, niet meer alleen in m’n gedachten.
Lennie wil er echt de tijd met me voor gaan nemen. Dat is fijn en leuk dat ze zo ontzettend enthousiast is! Ze had nog nooit eerder zoiets gedaan; de hypnotherapie gecombineerd met kunst. Ze vind het een erg leuke uitdaging om me te helpen en te zien wat het voor resultaat oplevert!
Ik kijk uit naar de volgende samenkomst!
Ze vertelde me dat alles mogelijk is; ik gaan staand of zittend schilderen, met m’n ogen open of juist dicht etc. Ik heb er even over nagedacht en ik denk dat ik het fijn vind om gewoon een lekker groot doek mee te nemen naar haar praktijk, die op een ezel te zetten en me daar op uit te leven.
Ik heb er zin in!
Geen opmerkingen:
Een reactie posten